Leven in Vertrouwen

Rust en vertrouwen creëert gezondheid en geluk


Allergieën

Uit de nieuwsbrief "Zich Top Voelen" van 2 augustus 2014 door Bert van Grondelle

In vorige nieuwsbrief van ‘zichTopvoelen’ heb ik een link gegeven van een youtube filmpje van slechts 10 minuten waarin de hoofdpersonage in de eerste 50 seconden aangeeft wat het werkelijke probleem is van haar ‘ziek worden’ na het installeren van Wifi.
Heb je het filmpje ook bekeken?
Uit de reacties moet ik afleiden dat heel wat lezers de moeite hebben genomen het filmpje te bekijken en daar heel verschillend op hebben gereageerd. Zo van: “begrijp je niet dat Wifi straling echt gevaarlijk is en er zoveel mensen e-stress oplopen doordat men continue blootgesteld wordt aan straling” en eigen ervaringen van stralingsziektes en het inademen van giftige dampen die neurologische afwijkingen geven, tot aan “het herkennen van de symptomen en deze werkelijk toeschrijven aan een scheidingsconflict”.

Dat is nl. mijn aanname; dat deze vrouw, doordat er een vriendin (tijdelijk) in huis is komen wonen, in oplossing is gegaan van een al wat langer lopend scheidingsconflict en binnen twee weken de helingssymptomen ondervond (moeheid, symptomen van huiduitslag, wazig zien, jeuk, zwellingen = allemaal helingssymptomen als je de GNM serieus neemt).
Het moment echter dat deze symptomen gekoppeld worden aan de overtuiging dat deze komen door de Wifi, dan gaat het onderbewuste daar trouw in mee en zal het de persoon elke keer ‘waarschuwen’ als er zich ‘straling’ voordoet. Het onderbewuste is zo trouw en neemt alles zo letterlijk op. Dat maakt dat we allerlei belemmerende en beperkende overtuigingen ‘vasthouden’.



Airco allergie (Bert van Grondelle) 

In 1978 leerde ik mijn vrouw kennen. Haar ouders woonden toen in het verre buitenland. Internet was er nog niet en voor een telefoongesprek moest je je vakantiegeld aanspreken (zo duur was dat toen). Ik dus trouw een brief schrijven naar mijn aanstaande schoonouders om mijzelf voor te stellen. Niet ik, maar mijn vrouw kreeg een brief retour met een inhoud van: “is hij niet te jong” en “weet je het wel zeker”. Uiteraard deelde mijn vrouw deze inhoud. Je kunt je misschien voorstellen dat het feit dat ik niet een brief terugkreeg, daar voor mij ‘een luchtje’ aan zat en vermoedde dat ik niet werd geaccepteerd (en dat terwijl ‘mijn’ levensthema een gebrek aan eigenwaarde was/is).

Anderhalf jaar later gingen we mijn schoonouders opzoeken. Voor mij werd het de allereerste keer vliegen en dan gelijk zo’n 24 uur onderweg. Spannend dus. Ook om mijn schoonouders te gaan zien. De brief was ik allang vergeten, we waren intussen anderhalf jaar verder en ik kende mijn schoonouders intussen. Maar mijn onderbewuste had ik nog niet geïnformeerd, zou later blijken.

Gastvrij, welkom, een warm onthaal. Zo kan ik het ontvangst misschien het beste omschrijven. Ook sliepen we in hun huis in een apart deel van de woning met airconditioning. Heerlijk koel zo ’s nachts, dacht ik. De volgende ochtend na de eerste nacht – ik had nog nooit geslapen met airco (ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden) – werd ik benauwd wakker met enorme zwellingen van de neusbijholtes. Tjonge, wat had ik het benauwd. Dan maar liever het bed uitzweten. De boosdoener was de airco, toch?

En die overtuiging hield ongeveer 25 jaar stand.

Ergens rond 2005 was ik in een trainingsruimte (ik deed een vervolg NLP opleiding) toen tijdens een warme dag de airco aangezet werd.
Ik ‘smeekte’ of deze uit mocht blijven want anders kreeg ik het zo benauwd. Dit gebeurde al 25 jaar lang, elke keer als ik in een winkel kwam met airco, of een hotel en ik hoefde niet eens te weten dat er airconditioning was: als ik het benauwd kreeg was er altijd airco in de buurt. Logisch toch? Mijn onderbewuste was mij zo trouw in de overtuiging dat die wel ongevraagd waarschuwde en het eerder door had dan ik wanneer er airco in de buurt was.

Ik ben die trainster tot op de dag van vandaag nog steeds dankbaar dat zij mij toen heeft laten inzien dat de benauwdheid niets te maken had met de airconditioning maar ik een koppeling had gelegd met een andere gebeurtenis: het feit dat ik anderhalf jaar voor het bezoek aan mijn schoonouders een ‘stinkconflict’ (iets vermoeden, er zit een luchtje aan) heb geleden en na anderhalf jaar ‘conflict actief’ te zijn geweest, per direct in de genezing ging toen ik mij welkom voelde. Sindsdien heb ik ook geen zwellingen, benauwdheid meer of wat voor reacties dan ook. Ik kan in ruimtes verkeren met airco.

Nu ik de German New Medicine ken is het voor mij helemaal duidelijk geworden hoe de psyche, de hersenen en het lichaam een cybernetische eenheid vormen en het onderbewuste echt alle instructies letterlijk en trouw opvat en uitvoert. De enige toch wel opmerkelijke reactie is, dat ik nog steeds kan glimlachen wanneer een deelnemer van het seminar of een cliënt ook tot het inzicht en de overtuiging komt dat er ooit een overtuiging (allergie) is ontstaan en deze dus ook na zoveel jaren is te resetten.



Hooikoorts (eigen ervaring)

Van kind af aan had ik last van hooikoorts, met name als de grassen in bloei stonden. Vooral gedurende de maanden mei en juni kon ik niet zonder antihistaminica, vreselijke jeuk in mijn ogen en mijn keel, tranen, niezen, verstopte neus, ik werd er gek van. Maar ja, daar kom je niet vanaf, toch? Dus maar slikken…

In de zomer van 1983 vertrok ik naar het buitenland voor wat uiteindelijk een periode van 15 jaar bleek te worden. Ik woonde achtereenvolgens in 5 tropische landen. Mijn hooikoorts was een stuk minder doordat de grassen aldaar eigenlijk constant bloeien. Ik had dus constant wat last, maar het was dragelijk. Soms moest ik nog wel iets nemen maar het was veel minder dan in Nederland. Het was werkelijk een verademing.

Begin jaren ’90 kwam in ik aanraking met de alternatieve geneeswijze en ging ik een natuurlijk middel gebruiken, wat in die landen heel goed mogelijk was.

Tijdens een van mijn vakanties deed ik een sessie aangaande mijn relatie met mijn moeder. Er kwam een enorme verandering in mijn gevoelens naar haar toe.
Ik nam de natuurlijke antihistaminica uiteraard weer mee toen we terug gingen naar Bolivia. En wat schetst mijn verbazing: ik had nergens last meer van en de middelen had ik ook niet meer nodig! De behandeling wat betreft mijn moeder had blijkbaar een geweldig neveneffect: ik was in elk geval voor 90% van mijn hooikoorts af! 

Ik begreep er toen natuurlijk niets van, maar was er erg blij ermee.

Toen we in 1998 terug kwamen naar Nederland kwam de echte test: het Nederlandse voorjaar met zijn explosieve bloei van de grassen. Het voorjaar 1999 verliep echter prima, ik hoefde geen middelen meer te gebruiken. Er was nog wel wat jeuk, maar die was zeer goed hanteerbaar.

Nu ik de biologische wetten ken, kan ik het resultaat van die sessie goed begrijpen: blijkbaar was mijn allergie een waarschuwing voor een stinkconflict, dat ik als klein kind had geleden in het voorjaar tijdens de bloei van grassen en waar mijn moeder bij betrokken was. Doordat de sessie aangaande mijn relatie met haar zo’n dramatisch effect had op mijn hooikoorts, moet zij een van de voornaamste triggers zijn  geweest.  

Momenteel is er nog steeds iets jeuk tijdens de explosieve bloei van grassen. Er moet dus nog een klein spoortje aanwezig zijn.
Misschien dat ik volgend jaar nog eens de tijd neem om daaraan te werken!