Leven in Vertrouwen

Rust en vertrouwen creëert gezondheid en geluk


Dit is het indrukwekkende verhaal van Gonny


13-05-2015  Samenvatting

Even een stukje om te laten weten dat de primaire tumor in mijn keel geheel verdwenen is, de tumor in mijn tong, tot de helft gereduceerd is en de bult in mijn hals langzaamaan iets kleiner wordt. Een knoeperd van een ontsteking tussen mijn huig en mijn wang wijst op het opruimen van de kankercellen die hun werk erop hebben zitten, zo ook de iets gezwollen en gevoelige lymfeknopen rond mijn kaak en onder mijn gebit.  Ook mijn lichaamstemperatuur is weer normaal, ipv rond of zelfs onder de 35 graden(laatste 2 jaar was dat zo laag) .
Ik heb hun waarschuwing (die van de kankercellen) ter harte genomen en ben in mezelf op zoek gegaan naar oorzaken.

Het heeft even geduurd, maar het proces is in volle gang en stopt echt niet meer. Als en wanneer ik weer helemaal terug gezond ben, (Al beschouw ik mezelf niet als ziek, kanker is een waarschuwingssignaal van je lichaam, wat heel goed weet wat het doet en waarom het doet wat het doet.) horen jullie weer van mij. En ik geef toe dat er in sommige gevallen waarbij een tumor bijvoorbeeld voor een gevaarlijke obstructtie zorgt, een operatie nodig kan zijn, maar meer ook beslist niet!Het resultaat van hard werken aan mezelf, aan het ver- en wegwerken van mijn onderbewuste conflicten/angsten/onzekerheden en verder goed voor mezelf zorgen, middels zoveel mogelijk biologisch eten, inclusief koolhydraten, eiwitten van goede kwaliteit, voldoende gezonde vetten etc., het drinken van liters biologische groene thee, voldoende beweging, lekker de natuur in, mediteren, yoga en zhineng qigong, enzovoort.

Een kleine 2 jaar geleden "ontdekten" we de "boosaardige" kanker. De diagnoseshock en later de voorgestelde "behandelingen" zijn de enige keren geweest, waarbij de tumoren groei lieten zien (Dat geeft al te denken) . Ik schrok me letterlijk wezenloos en had geen verweer op dat moment. De hele manier waarop er zeker bij kanker met patienten word omgegaan, (In mijn geval 4 of 5 artsen in witte jassen met doodstijdingen, strenge gezichten en over elkaar geslagen armen staande recht tegenover mij, waarbij ik in een behandelstoel zat) is funest en veroorzaakt nóg meer Angst, onzekerheid en ellende. Doodsangst bijvoorbeeld, na een diagnoseshock, veroorzaakt longkanker.
De reguliere behandelingen zoals chemo en bestralen, veroorzaken ook eerder kanker dan dat ze het genezen kunnen, zoveel is inmiddels door vele vooraanstaande oncologen zelfs toegegeven.  Het valt simpelweg niet meer te ontkennen.

Na veel te hebben uitgeprobeerd (te veel om op te noemen) kwam ik uiteindelijk in contact met de Germaanse Geneeskunde en de 5 biologische wetten van dr. Hamer. En na alles wat ik aan gezondheidsklachten had in de afgelopen 30 jaar ofzo hieraan te hebben gespiegeld en alle bewijzen die ik kon vinden mbt de behaalde resultaten van deze briljante man, kon ik nog maar 1 conclusie trekken: de GNM heeft het antwoord op álle voorkomende "ziektebeelden".

En een mens is daarin (helaas nu nog) zijn of haar eigen beste dokter, omdat er nagenoeg niemand te vinden is, die hieraan "zijn handen branden wil" en op durft te staan voor de gezondheid van de medemens. Angst de gevestigde orde de rug toe te keren. Ik kan jullie verzekeren, dat elke arts die zich desondanks tóch op dit pad begeeft en alle oude paradigma's overboord zet, op handen gedragen zal worden door iedereen die zoekt naar een gezonde, natuurlijke manier om met ziek en zeer om te gaan. Waar zijn de artsen gebleven die zich de eed van Socrates nog kunnen herinneren?

Inmiddels ben ik gewoon blij dat ik kanker kreeg. Het heeft me enorm veel geleerd over mezelf, wie ik ben en waar ik voor sta. Heeft me geholpen me te realiseren dat ook ik de moeite waard ben en dat ik ook wel eens aan mij aandacht besteden mag, dat ik moet stoppen met mezelf te verloochenen en het alles en iedereen trachten naar de zin te maken, ten koste van mezelf. En vooral met stoppen me zo onzeker te voelen over mezelf. Een dergelijk laag zelfbeeld, is funest.. Een frontale aanval, een pittige discussie, foutief geïmplementeerde of bewaarde herinnering, waarvoor en waarbij je je niet verweren kunt/kon of durft/durfde, keert zich absoluut tegen je.

Het is beslist geen onzin, zoveel weet ik inmiddels.

En mijn wens is dat steeds meer artsen, oncologen, verpleegkundigen en anderen werkzaam in de gezondheidszorg, hiervan kennis nemen en aan het studeren slaan, daarbij alles wat eerder geleerd werd, opzij zettend, want het is beslist 180 graden omdenken.

En dán, ja dan heb je échte kennis en zullen er gezondheidshuizen misschien kunnen verrijzen, ipv ziekenhuizen, waar je vaak uitkomt met een berg pillen die je de rest van je leven moet slikken en die elke biologische wet tarten en dwarsbomen en genezing alleen maar tegenhouden, symptoom onderdrukkend, waardoor het líjkt alsóf iemand genezen is.... Maar o, wee, wanneer iemand stopt met zijn "medicijnen"...(zowel regulier als alternatief). Dan blijkt dat er van echte genezing nooit sprake was.

Inmiddels weet ik nu, dat de schimmels die voordat de diagnose werd gesteld aan het werk waren in mijn tonsilnis, de harde werkers waren in de genezingsfase, nooit de veroorzakers.
Schimmels en bacteriën zijn nooit de vijand! Ze zijn onontbeerlijk bij het bewaren, behouden en herstellen van een goede gezondheid.
Helaas wist ik dat toen nog niet, anders had het geen twee jaar non-stop studie hoeven vergen. Door de agressieve mondspoelmiddeltjes van de mondhygiëniste gingen de schimmels dood, waardoor de kankercellen weer de ruimte hadden gekregen zich te vermenigvuldigen.

Aan de andere kant: ik ben in twee jaar tijd heel veel wijzer geworden en daar ben ik heel blij mee.



Opmerking:

Voordat Gonny met de biologische natuurwetten in aanraking kwam, heeft ze heel wat moeten slikken aangaande de percepties en interpretaties van de gangbare reguliere geneeskunde. Ik had een tijdje het vermoeden dat een aantal vervolgconflicten daaromtrent zich aan het uitwerken waren en toen kwam het onderstaande verhaal!


12-07-2015    Een mond- en/of tongconflict

En steeds zat ik me maar af te vragen wat er toch voor een conflict ten grondslag ligt aan die tumor in mijn tong.... Maar ik ben eruit, hoor..
Toen ik van het ene ziekenhuis naar het andere heen en weer gedirigeerd werd, moesten en zouden alle artsen/oncologen met zo'n goor houten plat spateltje achterin mijn mond koekeloeren naar de tumor in de tonsilnis (die nu dus weg is!). Steeds maar weer je te moeten overgeven aan die mannen in hun witte jassen, als een rat in de val. De machteloosheid die je dan ervaart... En toen kwam die tumor om de bocht... Lekker dan. Kadootje erbij. Maar nu ligt hij in 2 stukkies in mijn tong, achter de achterste is nu ook weer een zacht stukje en tussen de 2 stukjes in is het ook gewoon zacht weer. Het moet volgens het boekje van Bartje (Hamer) 3 tot 6 weken ongeveer duren en dan is de handel weg.. Die tong is nu een week of 3 aan het "processen" en ik krijg steeds meer het idee dat die 2 knikkertjes er in hun geheel uitgewerkt gaan worden, heb ik gedroomd ook, dat ik 2 losse knikkertjes in mijn mond had. Ze lijken ook wat meer op, i.p.v. in de tong te komen te zitten. Ook de locatie van de HH klopt met wat ik voelde in mijn hoofd, de laatste keer, iets links voor van het midden. Wat een geschenk, deze 5 biologische wetten! Geen angst meer, alleen vertrouwen. Vertrouwen in de kosmos, in mijn lijf en in de goede afloop. 100%!