Leven in Vertrouwen

Rust en vertrouwen creëert gezondheid en geluk


Longkanker

Een wijs man zit niet bij de pakken neer, wat ons overkomt kunnen we niet altijd kiezen, onze houding daartegenover wel. 

William Shakespeare

                                                               

In Juli 2011 ben ik geconfronteerd met de diagnose longkanker, een tumor van circa 7 cm2 was de uitslag, weliswaar operabel, maar wil je dat? Zijn er meer opties? Wat is kanker? Hoe werkt dat? Waarom die paniek vanuit de medische wereld? Twijfel alom, zo ben ik op zoek gegaan naar alle informatie die men kan vinden, verrassend te lezen dat vele soorten kanker in landen als Marokko – China – India en in vele andere landen, niet voorkomen of zeldzaam zijn.


Direct na diagnose ben ik begonnen met super gezond eten, biologisch was de insteek, en het lichaam ontgiften, ik had en heb de overtuiging dat mijn lichaam het moet doen, alle zeilen moeten bijgezet worden, organen moeten weer sterk worden, in ons westers leven vervuilen we onbewust ons lichaam. De voorgestelde operatie blaas ik af, wel wilde ik gemonitord worden, doch daar zien ziekenhuizen weinig in, ik ben in Leuven geweest Antwerpen – Amsterdam – Nieuwegein noem maar op, doch men wilde uitsluitend het mes erin hebben. Tot drie keer toe heb ik in het jaar 2011 mogen horen: "Als u niet direct handelt, haalt u de kerstdagen niet". Daar dacht ik anders over.

Wel wordt ik doodziek in december 2011, maar dan echt ziek, 10 meter lopen ging niet, 12 á 16 uur slapen per dag was geen uitzondering. Dan kom ik eind januari in contact met de GNM, een lezing waarbij mijn mond open viel, zo herkenbaar, onbewust was ik feitelijk al bezig met deze manier van denken en doen, en hier op deze lezing werd dat bevestigd. Direct was ik helemaal om, het gaf mij kracht en moed om door te gaan op mijn ingeslagen weg. Inmiddels vind ik een arts die mij wil monitoren en voorzien wil van medisch advies, de keuze is aan mij.

Het inmiddels ontstane vocht achter de long speelt mij parten, weinig lucht en benauwd, de longarts wil het vocht weg nemen en de longvliezen aan elkaar plakken, voor mij geen optie. Later krijg ik heftige pijn op het borstbeen, wat zich uit in een te hoog Calcium gehalte in het bloed. Mijn conclusie: er is een calcium transport gaande via het bloed naar de te repareren tumor, dus heb ik extra calcium tot mij genomen. Na nog geen drie weken was het Calciumniveau weer normaal, artsen versteld, ik niet, alles heeft een nut en het lichaam doet niets verkeerd, maakt geen fouten, vertrouw op jezelf, luister naar het lichaam, zijn allen teksten die ook ik moest leren, inmiddels is het een gemeengoed geworden.

Onderweg hoest ik enorm veel dood kankerweefsel op, gepaard gaande met veel bloed. Dit weefsel heb ik aangeboden aan de medische wereld doch, geen interesse, jammer gemiste kans. Dan gaat in maart 2012 mijn schouder parten spelen, veel pijn en ongemak, de longarts wil een botscan maken, doch ik hou die boot af, want wat word ik daar wijzer van, jullie zien dat als zijnde botkanker, en ik denk daar anders over.
Later in het jaar 2012, in oktober tijdens een controlebezoek, zijn mijn bloedwaarden dermate verstoord, dat ik het ziekenhuis niet mocht verlaten “spoedopname”.... Ook daar dacht ik anders over, niks opname, niks spoelen, niks bestralen. Wel stem ik in met een botscan een week later, waaruit blijkt dat het skelet niets mankeert.
Dan na twee weken weer bloed prikken, blijkt dat de foute waarden allen met 30 % gezakt zijn in de goede richting, en ja, dan denk je bij jezelf stel dat ik had toegegeven aan een opname in het ziekenhuis vergezeld van de behandelingen?  

Vertrouw op lichaam en geest, ruim de bovenkamer op en u geneest! 



Voor het "van dag tot dag" verslag, zie de website van Jo



Helaas is Jo in de zomer van 2013 gestorven. Naar ik heb gehoord stierf hij aan een longbloeding.